العلامة المجلسي (مترجم :همدانى)
56
بحار الأنوار (ج67 و 68) (فارسى)
باشد اگر انسان موفق به حمد و سپاس پروردگار بشود اين توفيق به شكر بزرگتر و با ارزشتر است از آن نعمت . 73 - ثواب الاعمال ابن المتوكل . . . از ابن ابى عمير از بعضى اصحاب از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود كسى كه غذا بخورد با شكر و سپاس مانند روزهدار بااخلاص پاداش دارد و شخص سالم كه شاكر و سپاسگزار باشد مانند بيمار شكيبا اجر خواهد داشت . 74 - ثواب الاعمال ابن الوليد . . . از اسحاق بن عمار از حضرت صادق عليه السّلام كه فرمود اى اسحاق خداوند متعال به بنده خود نعمتى كه داده اگر معرفت قلبى و شناخت واقعى نسبت به آن نعمت داشته باشد و با زبان حق شكر آن نعمت را انجام دهد شكرش كه تمام شد دستور افزايش نعمت صادر مىشود . 75 - قصص الأنبياء ، باسناد خود تا صدوق . . . از صاحب سابرى از حضرت صادق ( ع ) فرمود خداوند به موسى بن عمران وحى نمود اى موسى حق شكر مرا اداء نما . موسى عليه - السّلام عرض كرد خداوندا من چگونه ميتوانم حق شكر تو را ادا نمايم با اينكه هر شكرى كه بجا آورم او خود نعمتى است كه به من عنايت فرمودهاى . خطاب رسيد اى موسى اكنون حق شكر مرا ادا نمودى كه دانستى اين توفيق هم از من است . 76 - تحف العقول نقل شده كه ساربانى حضرت جواد عليه السّلام را از مدينه بكوفه برد و با اينكه حضرت چهار صد دينار به آن شتردار داده بود باز او در باره جايزه و احسان صحبت ميكرد . حضرت فرمود سبحان اللَّه آيا نمىدانى كه افزايش نعمت از طرف خدا قطع نميشود تا وقتى كه بندگان شكر و سپاس خود را قطع نموده و ادامه ندهند . 77 - مصباح الشريعه حضرت صادق عليه السّلام فرمود براى هر نفسى شكرى لازم بلكه هزار شكر يا بيشتر و كمترين درجهء شكر اين است كه نعمت را فقط از خدا بدانى و اسباب و علت ديگرى جز خدا در دل تو جا نداشته باشد و اينكه بعطاى او راضى و خشنود باشى و اينكه نعمت او را در راه گناه و معصيت او به كار نبرى و هيچ گونه مخالفتى با اوامر و نواهى او نداشته باشى و در هر حال بندهء شاكر و سپاسگزارى باشى كه خداوند را پروردگار كريم و بزرگوارى خواهى ديد در جميع احوال . و اگر از نظر خدا عبادتى كه بندگان با اخلاص انجام مىدهند بهتر و برتر از شكر بود آن عبادت را نام ميبرد ولى چون افضل و پرارزشتر از صفت شكر عبادتى نيست از ميان عبادات مخصوصا شكر را تذكر داده و عبادتكنندگان را به اين صفت توجه داده و فرمود ( و قليل من عبادى الشكور ) و شكر تام و كامل اين است كه با زبان دل خاضعانه اعتراف به عجز از انجام كوچكترين شكر بنمايد چون موفقيت به شكر و سپاس خود نعمت تازهاى است كه شكرى ديگر لازم دارد و اين موفقيت